Vonk !

Theo sloeg zijn boek open, terwijl de treinrails onder hem door denderde. Nou ja, boek….zeg maar boekje. Het heette “Vonk”, en op de kaft was te lezen dat het een kiem was van “ De ontdekking van de hemel “, van Harry Mulisch. Dat had hij vroeger met plezier gelezen, dus hij was benieuwd. Hij had het meisje tegenover hem aangekeken en toevallig had zij hem op dat moment ook aangekeken. Er werden glimlachen uitgewisseld en beiden trokken zich weer terug in hun eigen universum. Nou ja, eigen universum…. Eigenlijk bedoel ik boek .

Kim was verdiep in “ De terugkeer van Joachim Stiller “, van Hubert Lampo. Het klassieke voorbeeld van magisch realisme, waar zij van genoot. Maar door de komst van de jongen tegenover haar, werd zij wat afgeleid. Vanuit haar ooghoeken keek ze naar Theo. Natuurlijk wist ze zijn naam niet, maar goed…. Ze keek naar het boek wat hij las.

Ook magisch realisme. Er verscheen weer een glimlach op haar gezicht. Dat kon maar één ding betekenen. Magic in the Air…

Door een onverwachte stop, raakten hun voeten elkaar. Er werden weer blikken uitgewisseld en geen van beiden trok een voet weg. En zo ontstond een klassiek potje voetjevrijen. “ Zie je wel”, dacht Kim, “ Magic is in the Air”. Voor beiden had het gebeuren iets intiems. Ze keken elkaar niet aan, om deze intimiteit niet te verstoren. Maar het lot, doorbrak deze intimiteit doordat de vrouw naast haar, om een praatje verlegen was. Ze sprak Theo aan, die daarop snel zijn voet terugtrok. Hij had zijn boek neergelegd en snel schreef Kim een briefje en stopte dit, toen hij even niet keek snel in zijn boek. Bij het volgende station stapte Theo uit. Hij had nog naar Kim geknipoogd en liep het perron op. Kim twijfelde of zij ook uit zou stappen, maar besloot om dit niet te doen. Het was haar station niet. En misschien was het goed om het lot op zijn beloop te laten.

Later die dag, gaf Theo het boek terug aan Marc, van wie hij het geleend had. Marc legde het boek die avond op zijn bureau en er dwarrelde een briefje uit.

Mag ik dit boek van je lenen? Mijn telefoonnummer is 06********, Kim. ”

Hij werd nieuwsgierig en belde het nummer. Kim zag een onbekend nummer in het scherm staan en de zenuwen gierden haar plots door de keel. Tot haar verbazing, was het niet Theo die belde, maar iemand anders die haar briefje gevonden had. Maar het werd een leuk gesprek. Weer een toeval van het lot. Niet lang daarna, was hun eerste ontmoeting. Die avond sloeg de vonk echt over. Een nacht vol passie volgde…

Vanuit een andere dimensie, sprak een Engel tot een Vonk. Een ziel in wording. “ Nu heb je je mogelijke toekomstige ouders gezien. Het is niet zeker of je het haalt, want ik weet niet of jij de uitverkorene bent. Zoals je weet, gaan er miljoenen andere vonken met je mee. Dus je moet geluk hebben. Maar aan jou de keuze of je het waagt of niet. Dit is je enige kans. Elke vonk staat maar één keer voor deze beslissing,, . De Vonk bedacht zich niet langer en maakte de keuze. Hopend dat het lot, het toestond, om het doel te behalen. Vonk wilde hun kind worden…

* Dit verhaal is zoals waarschijnlijk duidelijk is gebaseerd op “Vonk “ van Harry Mulisch. Zeker de laatste alinea geeft in het kort de basis daarvan weer. Ook Hubert Lampo is een persoonlijke favoriet. En dit was een mooie gelegenheid om hem nog even te benoemen.

© Cors de Rooij

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s