En het eerste grote publiek

 

AFSCHEIDSREDEN VOOR MIJN HOEDJE

En dan komt het moment waar je heel lang voor gevreesd hebt. Afscheid van een trouwe vriend die mij al jaren vergezelde naar het IFFR, Lantaren Venster en vele andere evenementen. Waar ik ook was, was jij ook…. Nooit zal ik de dag en plaats vergeten waar ik je voor het eerst ontmoet heb…

Het was een kleine 7 jaar geleden tijdens Dunya dat ik je voor het eerst zag liggen… Een blik van verstandhouding en we waren aan elkaar verknocht. En al die jaren ben jij er geweest…

Oke, je werd de laatste jaren wat ouder, stoffiger …… Je bleef wat vaker thuishangen , maar er werd naar je gevraagd…. Je viel ook wat vaker, maar ik tilde je altijd weer op. Een onafscheidelijk team….En dit jaar was je plotseling weer prominent aanwezig…. Je was er 4/5 dagen bij….

Het was afgelopen woensdagavond, dat wij elkaar voor het laatst zagen in de Schouwburg….Eigenlijk raakte ik je die hele dag al uit het oog….maar toch vond ik je elke x weer…. Maar in de Schouwburg ben je echt verdwenen. …Alleen achtergebleven in de koude kille groote schouwburgzaal…… Ik heb nog 2x navraag naar je gedaan….. maar je bent niet meer gesignaleerd….

Vaarwel, mijn ouwe trouwe hoedje!!!

Dit is geschreven tijdens IFFR  2017. Het jaar dat mijn trouwe hoed en ik afscheid moesten nemen :-). Het is gepubliceerd in `De Doorman`, het vrijwilligersblaadje van het IFFR.

©Cors de Rooij

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s